
Landhuis Ascencion — Een van Curaçao's Oudste Plantages
Landhuis Ascencion torent met zijn kenmerkende rood-witte luiken hoog boven de groene heuvels van centraal Curaçao — een baken dat al vanaf de weg zichtbaar is, lang voor je de poort bereikt. Het landgoed dankt zijn naam aan een Indiaanse nederzetting die hier ooit stond: Pueblo de la Madre de Dios Ascencion, waarvan de natuurlijke zoetwaterbron de plek waardevol maakte lang voor de Europese kolonisatie. Jurriaan Janszoon Exteen stichtte de plantage in 1672; het landhuis volgde kort daarna. Het meest bijzondere architectonische kenmerk zijn twee indrukwekkende hoektorens aan weerszijden van het terras — een van de weinige voorbeelden op Curaçao. Oorspronkelijk boden ze extra opslagruimte beneden en huisvesting voor de duiven bovenin, die iedere rechtgeaarde plantage-eigenaar hield als voedselbron. De betrouwbare watervoorziening maakte verbouw mogelijk van sorghum, indigo, katoen en later aloë, naast kuddes geiten, schapen, koeien en paarden. Ascencion's fortuinen keerden in 1884 toen fosfaat werd ontdekt op de Seru Mainshi, onderdeel van de plantage. De Curaçaosche Phosphaat Maatschappij Ascencion werd datzelfde jaar opgericht om de vondst te exploiteren — onderdeel van een eilandbrede fosfaat-hausse die volgde op de 1874-ontdekking op de Tafelberg bij Santa Barbara. De huidige uitstraling danken we grotendeels aan architect Serge Alexeenko, die het huis in 1963-1964 restaureerde — het zandloper-motief op de luiken is zijn toevoeging, historisch niet origineel, maar inmiddels onderdeel van het beeld dat iedereen van Ascencion kent.
💡 Tip: De torens en hun functie als duivenslag zie je het beste vanaf de terraskant — loop er omheen voor je vertrekt, de architectuur klopt pas echt vanuit dat perspectief.











































